|
عجب صبری خدا دارد اگر من جای او بودم همان لحظه ی اول که اول ظلم می دیدم از مخلوق بی وجدان جهان را با همه زشتی و زیبائی ها بروی یکدیگر ویرانه می کردم . . عجب صبری خدا دارد اگر من جای او بودم که در همسایه صدها گرسنه می دیدیم نخستین نعره مستانه را خاموش می کردم . . عجب صبری خدا دارد اگر من جای او بودم که می دیدم یکی عریان و لرزان، دیگری پوشیده از صد جامه ی رنگین زمین و آسمان را واژگون مستانه می کردم عجب صبری خدا دارد!!!
+ نوشته شده توسط هما در دوشنبه 30 مهر1386 و ساعت
9:58 |
لحظه ها می گذرد! آنچه بگذشت نمی آید باز
قصه ای هست که هرگز دیگر نتواند شد آغاز!
نتواند آغاز شد!
+ نوشته شده توسط هدا در شنبه 28 مهر1386 و ساعت
10:38 |
پرنده، هم قفس، هم خونه من... زمستون شد و باز وقت پریدن
همین دیروز تو از این خونه رفتی ولی از آمدن چیزی نگفتی
من عادت می کنم با درد تازه جدایی باید از من، من بسازه
دلم تنگه، دلم تنگه برایت نگاهم با نگاهت داشت عادت!... + نوشته شده توسط هدا در سه شنبه 24 مهر1386 و ساعت
9:18 |
در من چیزی است، مثل یک بیشه ی نور، مثل خواب دم صبح و چنان بی تابم، که دلم می خواهد بدوم تا ته دشت، بروم تا سر کوه. دورها آوایی ست، که مرا می خواند.
+ نوشته شده توسط هما در یکشنبه 22 مهر1386 و ساعت
10:43 |
صبح است، بگو سپیده، کم ناز کند یک لحظه دربهشت را باز کند
لبخند بزن، تا سفرش را خورشید از شرق لب های تو آغاز کند
+ نوشته شده توسط هدا در چهارشنبه 18 مهر1386 و ساعت
8:56 |
سلام این تصویر رو حتما بررسی کنین. این تصویر از وبلاگ زهراجون سرقت شده البته شما می تونین این تصویرو داخل وبلاگ خودش(زیر این تصویر آدرس قید شده) ببینین.
+ نوشته شده توسط هدا در دوشنبه 16 مهر1386 و ساعت
11:16 |
تورا قسم به حرمت نگاه صادقانه ام به دستهای خالی از ترانه ام به اشک ها و هق هق شبانه ام تورا قسم به آن شبان تا سحر نشستنم به لحظه های بی صدا شکستنم به چشم روی گریه های آن غریبه بستنم تورا قسم به آرزوی رفتنم به مرگ این امیدهای پرپرم به حرمت گلایه های هر شبم تورا قسم به غم ... به اشک... به ظلمت نگاه شب اگر شبی... دلت ز بی کسی گرفت به خواب من سری بزن... سری بزن ... سری بزن...
+ نوشته شده توسط هدا در دوشنبه 16 مهر1386 و ساعت
10:26 |
وقتي اتفاقي مي افتد، . . . چه خوب و چه بد، به معنايش فكر كن. . . . . آخه عزیز در پشت اتفاقات زندگي منظوري نهفته است، منظوری نهفته است كه به شما ياد مي دهد که چه طور بيشتر بخنديد و سخت گريه كنيد. . . + نوشته شده توسط هدا در شنبه 14 مهر1386 و ساعت
16:25 |
غربت ديرينه ام را با تو قسمت مي كنم تا ابد با درد و رنج خويش خلوت مي كنم
رفتي و با رفتنت كاخ دلم ويرانه شد من در اين ويرانه ها احساس غربت ميکنم
+ نوشته شده توسط هما در شنبه 14 مهر1386 و ساعت
16:11 |
امشب رحمت دوست جاری است ... مانند رود... نه! مانند باران... اگر دلتان لرزید٬ بعضتان ترکید ... کسی اینجا محتاج دعاست!
«یادمون باشه برای همه دوستامون دعا کنیم»
+ نوشته شده توسط هدا در چهارشنبه 11 مهر1386 و ساعت
9:9 |
|
درباره وبلاگ
یا رب نظر تو بر نگردد
برگشتن روزگار سهل است سلام دوستای عزیزم؛ این وبلاگ درست کردیم تا بتونیم لحظات خوبی رو کنار هم بگذرونیم. ما دو خواهر هستیم (دوقلو اسمامون هدا و هماست) و با هم قرار گذاشتیم این وبلاگو در قلب شما عزیزامون ثبت کنیم. امیدواریم از دیدن و خواندن مطالب وبلاگ لذت ببرن- ما رو با نظر دادن و راهنمایی های ارزشمندتون خوشحال کنید.
|
